5:20 a.m., vrijdagochtend.
Ik open de voordeur van ons huis en stap in deze bijna onwerkelijke maar zo
prachtige wereld om me heen. Het is nog vrij donker maar het eerste verlegen
daglicht is net zichtbaar. De vele tinten groen die je hier normaal gesproken kunt
zien zijn nu één enkele kleur donker, erg donkergroen, terwijl de lucht
langzaam verandert van zwart naar donkergrijs naar donkerblauw. Duizenden
kleine lichtjes zijn ver onder me, lichtjes die nog zo´n 20 minuten de donkere
straten en wijken van de stad zullen verlichten totdat de dag echt begint en ze
weer uit kunnen.
