De wonderen van het tweetalig opvoeden van kinderen

“¿Aló? Koekiemonster? ¿Cómo estás? In de was? Sí, goed. Tot gauw!”

Één van mijn dochters deed alsof ze Koekiemonster aan de telefoon had. Ze was net een paar dagen eerder 2 jaar geworden. Dit was waarschijnlijk het eerste duidelijke voorbeeld van haar al verkregen kennis van zowel Spaans als Nederlands, en de manier waarop ze beide talen vloeiend en zonder te twijfelen in één zin kon gebruiken. Sinds dat moment heeft de taalkennis zich met een indrukwekkend tempo ontwikkeld, en beide meiden verbazen me elke dag weer met nieuwe woorden en zinnen, in beide talen.

Halve marathon trainingsprogramma voor hardlopende moeders

Na mijn vorige blogberichten voor hardlopende moeders met algemeen advies voor beginnende hardlopers en trainingsprogramma’s voor afstanden van 5 km en 10 km, is dit (in ieder geval voorlopig) het laatste bericht in deze serie met een trainingsprogramma voor het hardlopen van 21 km, ook wel bekend als de halve marathon. Zoals al eerder gezegd raad ik je aan om dit programma alleen maar als richtlijn te gebruiken en veranderingen aan te brengen waar nodig om er voor te zorgen dat je je zelf zo goed mogelijk voelt met de hoeveelheid activiteit evenals de gekozen dagen voor elke specifieke sessie.

10 km trainingsprogramma voor hardlopende moeders

Na mijn vorige blogberichten in deze serie voor hardlopende moeders met algemeen adviesvoor beginnende hardlopers en een trainingsprogramma voor een afstand van 5 km, ga ik in dit bericht verder met een trainingsprogramma voor het hardlopen van 10 km. Zoals al eerder gezegd raad ik je aan om dit programma alleen maar als richtlijn te gebruiken en veranderingen aan te brengen waar nodig om er voor te zorgen dat je je zelf zo goed mogelijk voelt met de hoeveelheid activiteit evenals de gekozen dagen voor elke specifieke sessie.

MAMA

Mama. Zo’n simpel en klein woord, maar met een enorme betekenis. Ik vind het wonderlijk hoe een woord met maar vier letters zo veel verschillende betekenissen kan hebben en zo veel verschillende gevoelens kan oproepen, afhankelijk van wie het woord zegt, hoort of leest. Als je mensen vraagt wat “mama” voor hen betekent, zal je waarschijnlijk net zoveel verschillende antwoorden krijgen als mensen aan wie je de vraag gesteld hebt. Sommige mensen zullen praten over hun eigen moeder en wat zij voor hen betekent. Anderen zullen het hebben over zichzelf als moeder en hoe dit een zegen is, of een uitdaging, of beide. Sommigen zullen je  vertellen wat een geweldige moeder hun vrouw, zus of beste vriendin is. Anderen zullen praten over die speciale persoon die als een moeder is voor ze, ondanks dat ze niet hun echte moeder is. Weer anderen zullen verdrietig zijn omdat hun moeder niet meer bij hen is, maar zullen zich herinneren hoe fantastisch ze was toen ze nog leefde.

5 km trainingsprogramma voor hardlopende moeders

Ik weet dat het alweer even geleden is, maar hier is dan eindelijk m’n tweede bericht  in de serie voor hardlopende moeders, met een trainingsprogramma voor een afstand van 5 km. Zoals ik al had aangegeven in mijn vorige bericht met algemeen advies voor beginnende hardlopende moeders: het is belangrijk om dit programma alleen als richtlijn te gebruiken en waar nodig je eigen veranderingen aan te brengen, rekening houdend met je beschikbare tijd en je energieniveau. Je kunt meer of minder activiteit in het programma opnemen, een korter programma proberen als je eerder al actief bent geweest (bijvoorbeeld door in week 3 of 4 te starten) of juist veel meer tijd nemen dan de aangegeven 8 weken om je voor te bereiden op de 5 km, of zelfs een week of twee rust nemen indien nodig – als je er maar voor zorgt dat jij je goed voelt met jouw trainingsniveau!

TIEN JAAR

18 april 2005

M´n twee koffers zitten boordevol met m´n allerbelangrijkste bezittingen, evenals de dingen die ik als eerste nodig zal hebben. Acht dozen vol andere zorgvuldig uitgekozen spullen worden verstuurd als vracht. Alles wat niet in deze dozen en koffers past is weggegooid, weggegeven of verkocht. Zo´n vliegticket is snel geboekt, maar als je dan eenmaal aan het uitzoeken, kiezen en inpakken bent blijkt het toch best wel een hele onderneming, het inpakken van ál je spullen als je gaat emigreren. Wat heb ik wel of niet nodig, wat wil ik graag bewaren, wat mag weg, wat kan ik beter opnieuw kopen als ik daar eenmaal ben? Best lastig al die keuzes. En als alles dan eenmaal uitgekozen en ingepakt is, een beetje een dubbel gevoel. Blij en opgelucht dat het allemaal gelukt is, maar tegelijkertijd wordt het toch ook ineens een stuk definitiever als je eerst al die dozen en daarna ook de koffers in de gang ziet staan.

Spiegeltweeling

Zaterdag, 28 maart 2015. Vanavond toen ik zei dat het tijd was om tanden te poetsen kwam, zoals bijna elke avond, A. als eerste de badkamer binnen rennen. Ze klom op het opstapje voor de wasbak en keek naar me in de spiegel met een mooie glimlach op haar gezicht. Ik keek terug... en zag N. Even was ik in de war, had ik het misschien niet goed gezien en was het toch N. geweest die even eerder de badkamer in was gelopen? Ik keek naast me en zag duidelijk dat het toch zeker wel A. was die daar naast me op het opstapje stond. Weer keek ik in de spiegel en opnieuw zag ik daar N. Naast me, A. In de spiegel, N. Een erg vreemde gewaarwording, die mij bevestigde wat ik al een tijdje dacht. Onze meiden zijn een spiegeltweeling! Ik had er een paar maanden geleden iets over gelezen en wist eigenlijk al wel bijna zeker dat ze een spiegeltweeling waren. Hun haar valt op natuurlijke wijze precies de andere kant op. Het is nog niet helemaal duidelijk of onze meiden links- of rechtshandig zijn, maar het lijkt er steeds meer op dat N. het liefst haar linkerhand gebruikt om te eten, tekenen, etc. terwijl A. in de meeste gevallen haar rechterhand gebruikt. En als ik me het goed herinner, kwamen zelfs hun eerste tandjes in spiegelbeeld door. Genoeg redenen dus om te denken aan een spiegeltweeling, maar vandaag werd het me toch wel ineens even heel erg duidelijk. Best wel vreemd om zo overduidelijk N. in de spiegel te zien, terwijl het toch echt A. was die er voor stond. Maar ook wel erg bijzonder. Identieke tweelingen komen al niet erg vaak voor (ongeveer 1 op de 285 zwangerschappen, of één derde van alle tweelingzwangerschappen) en spiegeltweelingen zijn nog zeldzamer: maar ongeveer een kwart van alle identieke tweelingen is een spiegeltweeling. Echt een lot uit de loterij dus en nog wel met de hoofdprijs: twee prachtige en bijzondere meiden. Wat ben ik trots op ze en blij dat ik hun mama mag zijn! :)

Hardlopende moeders: trainingsprogramma’s en algemeen advies

Ben jij een moeder en heb je ooit eens geprobeerd om een trainingsschema te vinden voor een specifieke hardloopafstand (bijv. 10 km, halve marathon, etc.) dat in jou drukke dagelijkse leven zou passen? Zo ja, dan is het mogelijk dat je al snel de moed hebt opgegeven toen je er achter kwam dat je waarschijnlijk niet eens de eerste week van het programma zou kunnen afmaken, laat staan er mee doorgaan gedurende meerdere weken of maanden. De meeste trainingsprogramma’s die je op het Internet kunt vinden hebben maar 1 of 2 rustdagen per week en minstens 5 trainingsessies inclusief hardlopen en crosstraining. Sommige moeders hebben misschien genoeg discipline, energie en steun van familie om deze programma´s daadwerkelijk te kunnen doen, maar voor de meesten van ons zou het niet realistisch zijn om een doel te stellen van 5 of 6 trainingsmomenten per week. Daarom heb ik besloten om een aantal blogberichten te schrijven over aanbevolen trainingsschema’s voor moeders die graag willen beginnen met hardlopen, trainen voor een specifieke afstand of in het algemeen wat langere afstanden willen gaan lopen, maar geen tijd (of energie!) hebben voor zoveel training sessies per week. In dit eerste bericht zal ik wat algemeen advies geven voor beginnende hardlopers / beginnende hardlopende moeders. In de komende berichten volgen trainingsschema’s voor 5 km en 10 km afstanden, evenals voor een halve marathon (21 km).

Dus waar te beginnen? Als je een beginnende hardloper of beginnende hardlopende moeder bent, dan is hier wat algemeen advies:

Tijd voor grote bedden! - Deel 2

Het heeft even geduurd, ik weet het, maar hier is eindelijk het vervolgbericht op “Tijd voor grote bedden? – Deel 1”. Er zijn meerdere redenen waarom het zolang heeft geduurd om dit bericht (of welk bericht dan ook) te schrijven, waaronder natuurlijk de Kerst- en Oudejaarsactiviteiten, de twee weken “vakantie” in December zonder kinderdagverblijf en met slecht weer buiten en twee verkouden peuters thuis (ik zou waarschijnlijk ook eens een bericht moeten schrijven over die twee weken…), maar ook vanwege de overgang naar grote bedden – want daardoor zijn mijn waardevolle twee uur stilte tijdens het middagslaapje nu verdwenen, blijkbaar om niet meer terug te komen. Maar voor diegenen die er over denken om binnenkort de stap naar peuterbed te maken: geen zorgen, er is niet alleen maar slecht nieuws! Lees verder over onze ervaringen tot nu toe met de overgang van onze tweeling naar peuterbedden: het goede en het slechte, het succesvolle en het rampzalige…

Tijd voor grote bedden? – Deel 1

(Dit is de Nederlandse vertaling van het bericht Time for Big-Kid beds? - Part 1, geschreven in November 2014.)

Afgelopen zaterdag begon de dag met een harde bons, gevolgd door het huilen van één van onze dochters. Of tenminste, mijn man’s dag begon zo; ik ben blij dat ik het niet heb gehoord omdat ik ´s ochtends vroeg was gaan hardlopen en net thuis kwam een paar minuten nadat het was gebeurd. Toen mijn man de kamer van onze dochters binnen rende vond hij één van hen zittend op de grond tussen de twee ledikantjes. We wisten dat dit op een gegeven moment zou gebeuren, het was maar een kwestie van tijd totdat ze zouden uitvinden hoe ze uit hun ledikantjes konden klimmen. Maar we hadden gehoopt nog iets meer tijd te hebben… Gelukkig ging alles goed met onze dochter en had ze geen bulten of blauwe plekken overgehouden aan de val – het lijkt erop dat onze keuze voor vloerbedekking op de grond een goede is geweest.

Veel voorkomende vragen aan tweelingouders – Deel 2: ongemakkelijke en veel te persoonlijke vragen

Na mijn vorige blogbericht over veel voorkomende domme, vreemde en veel te voor de hand liggende vragen aan tweelingouders, zal ik het vandaag hebben over de meest voorkomende ongemakkelijke of hele persoonlijke vragen waar ouders van meerlingen in hun dagelijkse leven mee te maken krijgen. Dit zijn voornamelijk vragen die je waarschijnlijk nooit zou stellen aan een moeder van één kind of van kinderen van verschillende leeftijden, maar op de één of andere manier denken mensen dat het OK is om deze vragen te stellen aan een meerlingmoeder. Toekomstige ouder van een tweeling: omdat je deze vragen zeker zal horen in de komende jaren, raad ik je aan om ze door te lezen en te proberen om er op voorbereid te zijn, zodat je mogelijk enkele ongemakkelijke situaties kunt voorkomen.

Veel voorkomende vragen aan tweelingouders – Deel 1: domme / vreemde / veel te voor de hand liggende vragen

Als ouder van een tweeling zal je veel onbekenden tegenkomen die je ineens erg interessant vinden en proberen een gesprek te beginnen door middel van allerlei domme, vreemde, ongemakkelijke of veel te persoonlijke vragen die ze waarschijnlijk nooit aan een vader of moeder van één kind of kinderen van verschillende leeftijden zouden stellen, maar waarvan ze op de één of andere manier denken dat het wel OK is om ze te stellen aan een meerlingouder. Voeg daar aan toe dat de meeste van deze vragen gesteld zullen worden op de meest ongemakkelijke momenten (stel je voor dat je aan het proberen bent om twee huilende baby’s tegelijk te troosten, of een poging aan het doen bent om twee peuters zo snel mogelijk in hun autostoeltjes te krijgen om op tijd thuis te zijn voor hun middagslaapje of avondeten), en je hebt de perfecte combinatie om chagrijnig, gestrest of zelfs boos te reageren op deze onbekenden die je tijd verspillen of dingen vragen die hen niets aan gaan. In het begin merkte ik dat even glimlachen, knikken of een kort ontwijkend antwoord geven de beste manier was om snel verder te kunnen. Soms besloot ik mensen zelfs te negeren indien mogelijk (ik weet het, dat is niet erg aardig… maar veel vragen zijn dat ook niet). Maar na een tijd wen je aan de vragen en kun je afhankelijk van de situatie kiezen of het het beste is om de knik/glimlach/kort antwoord-reactie toe te passen en door te lopen of een echt antwoord of volledige uitleg te geven (in de meeste gevallen zal je dan merken dat mensen eigenlijk helemaal niet zoveel informatie verwacht hadden en er soms zelfs helemaal niet in geïnteresseerd zijn maar alleen maar een gesprek wilden beginnen). Of als je er liever om wilt kunnen lachen kun je zelfs een grap of een dom antwoord gebruiken waardoor je zeker weet dat mensen niet verder zullen vragen.

Pompoenbrood met pitten

Meestal heb ik wel een pompoen in huis (of twee). Je kunt die in Costa Rica het hele jaar door kopen en ik vind het één van de handigste groenten die er zijn: ze blijven (ongeschild) erg lang goed en je kunt ze dus rustig een aantal weken laten liggen tot dat je ze nodig hebt, in een handomdraai (nou ja, twee) maak je er een heerlijke puree van, het is erg gezond en bovendien vinden mijn dochters het heerlijk! Het afgelopen weekend besloot ik om er – naast het gebruikelijke portie puree voor onze meiden –ook eens iets anders van te maken. Dus heb ik met een gedeelte van de puree een pompoenbrood gemaakt, en zo ook meteen een goed doel gevonden voor de pitten van de pompoen (door gebrek aan tijd of inspiratie verdwenen die meestal in de vuilnisbak, maar daar gaat vanaf nu echt verandering in komen, want wat zijn ze lekker als je ze even bakt/roostert met een beetje olijfolie, zout en peper!) 

Hierbij het recept en wat foto´s. Dit recept is voor 1 groot brood of 2 kleine broden – je kunt de hoeveelheden uiteraard aanpassen afhankelijk van hoeveel broden je wilt maken.

Hardlopen in het vroege ochtendparadijs

5:20 a.m., vrijdagochtend. Ik open de voordeur van ons huis en stap in deze bijna onwerkelijke maar zo prachtige wereld om me heen. Het is nog vrij donker maar het eerste verlegen daglicht is net zichtbaar. De vele tinten groen die je hier normaal gesproken kunt zien zijn nu één enkele kleur donker, erg donkergroen, terwijl de lucht langzaam verandert van zwart naar donkergrijs naar donkerblauw. Duizenden kleine lichtjes zijn ver onder me, lichtjes die nog zo´n 20 minuten de donkere straten en wijken van de stad zullen verlichten totdat de dag echt begint en ze weer uit kunnen.  

Erfelijkheid van tweelingzwangerschappen en verschillende types tweelingen

“Komen tweelingen veel voor in jullie familie?” Dit is waarschijnlijk één van de meest gestelde vragen – zowel van vrienden als onbekenden – sinds het moment dat wij wisten dat we in verwachting waren van een tweeling. Wat volgt is meestal een korte uitleg van mij over waarom het eigenlijk niet uit maakt of er tweelingen in onze familie voorkomen of niet, omdat identieke tweelingen (zoals onze meiden) nooit erfelijk zijn. Mensen vragen dan vaak niet verder, maar meestal kan ik aan de blik op hun gezicht zien dat ze het óf niet helemaal begrijpen, óf niet (willen) geloven. Dus ik neem hier even een moment om een kleine uitleg te geven over de erfelijkheid van tweelingen en de verschillen tussen identieke (eeneiige) en niet-identieke (twee-eiige) tweelingen.

Waarom “GiraZonneFlower”?

Ja, waarom deze blognaam? En wat betekent het eigenlijk? Laat ik daar eens mee beginnen, want dat is het makkelijkste gedeelte. “Gira” komt van “girasol” (zonnebloem in het Spaans), “Zonne” van zonnebloem, en “Flower” betekent bloem maar komt in dit geval van “Sunflower” (zonnebloem in het Engels). Dus één mooie bloem verwoord in een mengsel van de drie belangrijke talen in mijn leven. De drie talen waarin ik ook dit blog zal schrijven. Je zult je vast afvragen: waarom schrijven in meerdere talen, is dat niet veel te veel werk? Misschien wel, en de tijd zal het leren. In een ideale wereld zou ik dit doen om een veel breder publiek te kunnen bereiken. Denk je eens in hoeveel mensen in de wereld Engels spreken als hun eerste (of tweede) taal. En Spaans. En… nou ja, Nederlands misschien niet zoveel, maar het zijn toch aardig wat mogelijke lezers op dat hele kleine stukje aarde wat ik nog steeds thuis noem ondanks dat ik er al bijna 10 jaar niet meer woon. Maar zelfs als het aantal lezers klein zou blijven. Bijvoorbeeld, mijn moeder, een paar goede vrienden en dat was het. Dan nog is de kans groot dat mijn blog in minstens twee en misschien wel alle drie talen gelezen zou worden. Dus ja, zeker het proberen waard.

Welkom op mijn blog GiraZonneFlower!

Dit is mijn eerste van hopelijk vele berichten op dit blog en voordat ik een diepe duik neem in de wereld van het bloggen en ik de vele ideeën in m´n hoofd begin te ontwikkelen, wil ik eerst even een moment nemen om je te bedanken voor je bezoek aan mijn blog en het lezen van dit bericht – hopelijk kan ik je er van overtuigen om met me mee te gaan op deze nieuwe reis en hier te blijven komen, lezen en – waarom niet – af en toe eens een reactie te plaatsen. Ik zou het erg fijn vinden om je reacties te ontvangen, evenals ideeën voor nieuwe berichten of je eigen ervaringen die je graag zou willen delen!